آدم وقتی با پیدا کردن یه آهنگ قدیمی اشک شوق از چشمش جاری شد...یعنی هنوز لطافت درونش روشنه

وقتی نتونست جلوی فیلمی که هزار بار دیده گریه نکنه... یعنی هنوز قلبش با گرمی میتپه

وقتی به فکر نبود خانواده ش افتاد و بغضش گرفت و اشک از گوشه ی چشمش راه خودشو باز کرد...یعنی هنوز نبض احساسش میزنه

گریه خیلی خوبه،سعی کنید با گریه خودتونو خالی کنید.احساسات و هیجانات درونیتونو تخلیه کنید.

من هنوزم ک هنوزه احساساتمو لطیف و تپنده نگه داشتم که مبادا روزی سنگ شم

پست قبل خیلی یهویی و جالب بود،چون واقعا تک تک این احساسات و تجربه کردم.اما خب... احساسم موقع دیدن توحس حضور تو کنارم به چیز دیگه س نه گریه س،نه خنده،نه بغض و نه قلقلک یه آب گرمه که از بین مهره های گردنم عبور میکنه و به قلبم سرازیر میشه همه میگن چند سال دیگه این عشق و عاشقی از سرت میفته!! میگن اول زن

ماه من

ماه من

ای پریچهره

بگو

چرا

رها

شدی

ترک من گفتی

چه آتشی

به جان

زدی

روز و شب گریه ام

به یاد

خاطرات توست

راحت جان تو بودی

عشق

پنهان

تو

بودی

روزگاری دل

به دام تو فتاده بود

همدم شبها

رباب و

جام و

باده بود

همچو پروانه

به گرد شمع روی تو

جان و دل

شعله ور بووووود

گریه ها تا سحر بووود

#نصفه شبی حس گرفتم باهاش،صداش خیلی محشره خیلی

تولدت بود امروز... روز به دنیا اومدن همیشگی ترین همان من!!اومدنت مبارکت،سورپرایزم واقعا عالی بود...اما...!! باید اعتراف کنم من بیشتر سورپرایز شدم...اولین آرامش توی آغوش گرمت روی پتوی سربازی،توی اتاق خونه نیمه آماده،زیر پنجره ی بی پرده ی مقابل به خانه ی چلچراغ همسایه،با بادبادک ها و نوار های رنگی رو

به خطا چو بو،خطای کرد به خودا موشتی خطا هاتبو لافی لگل پرچمی تو دا لی دابه امیدی اوه وا رابوره به سه رما روژی کوتوم له سر ریگه کیا دس به دوعا پس بلاوینه ره قیب وا دلکم لت لت بو سا بکه لوطفه لگل بنده ی خوت تو بی خودا غم و درد و خفت و عاجزی و دوری تو زحمته جیگه و گناجیشی بی تو له دلا کوته سر رومتی آلت